Οδικη ασφαλεια στον Δημο Διονυσου: Ζητουμενα χωρις λυσεις…

Γιάννης Κανουπάκης

Στον Δήμο Διονύσου, η οδική ασφάλεια έχει μετατραπεί εδώ και χρόνια σε ένα διαρκές και επικίνδυνο έλλειμμα της καθημερινότητας. Παρά τις συνεχείς επισημάνσεις κατοίκων, φορέων και συλλογικοτήτων, η ευρύτερη περιοχή εξακολουθεί να στερείται ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού που να αντιμετωπίζει με σοβαρότητα και συνέπεια το κυκλοφοριακό πρόβλημα, την ασφάλεια πεζών και οδηγών, αλλά και τις βασικές υποδομές προστασίας της ανθρώπινης ζωής.

Οι επτά κοινότητες του Δήμου εμφανίζουν μια εικόνα κατακερματισμένων και αποσπασματικών παρεμβάσεων. Σε πολλούς δρόμους απουσιάζει ακόμη και η στοιχειώδης οριζόντια και κάθετη σήμανση, ενώ διαβάσεις πεζών είτε δεν υπάρχουν είτε είναι ξεθωριασμένες και πρακτικά ανενεργές. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο προβληματική για τα άτομα με αναπηρία, τους ηλικιωμένους, τα παιδιά και γενικότερα τους ανθρώπους με περιορισμένη κινητικότητα, οι οποίοι συχνά αναγκάζονται να κινούνται σε δρόμους χωρίς ράμπες, χωρίς ασφαλείς διαδρομές, άρα δίχως καμία ουσιαστική πρόβλεψη προσβασιμότητας…

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται μόνο στην έλλειψη μελετών ή σχεδιασμού. Το οδικό δίκτυο του Δήμου παρουσιάζει εκτεταμένες κακοτεχνίες: φθαρμένο οδόστρωμα, λακκούβες, επικίνδυνες ανωμαλίες, ανεπαρκή απορροή υδάτων και κακή συντήρηση σε κομβικά σημεία. Την ίδια στιγμή, ο ελλιπής φωτισμός σε πολλούς δρόμους δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους κατά τις νυχτερινές ώρες, ιδιαίτερα σε περιοχές όπου καταγράφεται συχνά η παρουσία αγριογούρουνων, αδέσποτων ζώων και άλλων απρόβλεπτων εμποδίων. Παράλληλα, η καθημερινή εικόνα της κυκλοφορίας αποκαλύπτει μια βαθύτερη κρίση οδικής κουλτούρας. Υψηλές ταχύτητες μέσα στον αστικό ιστό, επικίνδυνοι ελιγμοί, παραβίαση μονόδρομων, αντικανονικό παρκάρισμα και γενικευμένη αδιαφορία απέναντι στους πεζούς συνθέτουν ένα περιβάλλον διαρκούς ανασφάλειας. Η απουσία συστηματικών ελέγχων από τις αρμόδιες αρχές ενισχύει το αίσθημα ατιμωρησίας και επιτρέπει την παγίωση μιας
επικίνδυνης διαβίωσης.

Το πιο ανησυχητικό, ωστόσο, είναι ότι μέχρι σήμερα δεν έχει παρουσιαστεί από καμία διοίκηση του Δήμου ένα ολοκληρωμένο σχέδιο βιώσιμης και ασφαλούς κινητικότητας. Δεν υπάρχει ένας συνολικός σχεδιασμός που να θέτει στο επίκεντρο τον άνθρωπο, την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων, την ασφαλή μετακίνηση πεζών και οδηγών, τη λειτουργική σύνδεση των κοινοτήτων και την προστασία των ευάλωτων ομάδων.
Κι όμως, το πρόβλημα έχει ήδη αναδειχθεί δημόσια. Οι δύο ημερίδες που διοργάνωσαν τα τελευταία χρόνια οι Go for Dionysos κατέγραψαν με σαφήνεια τις σοβαρές ελλείψεις και ανέδειξαν την ανάγκη άμεσων παρεμβάσεων. Παρ’ όλα αυτά, ούτε οι δημοτικές διοικήσεις ούτε μεγάλο μέρος
της τοπικής κοινωνίας φαίνεται να έχουν συνειδητοποιήσει το μέγεθος του κινδύνου. Η οδική ασφάλεια δεν είναι μια τεχνική λεπτομέρεια ούτε ένα δευτερεύον ζήτημα υποδομών. Είναι ζήτημα πολιτισμού, δημόσιας υγείας και σεβασμού προς την ανθρώπινη ζωή. Κάθε καθυστέρηση, κάθε αδιαφορία και κάθε αναβολή συντηρεί ένα περιβάλλον όπου το ατύχημα αντιμετωπίζεται σχεδόν
ως αναπόφευκτο γεγονός. Ο Δήμος Διονύσου χρειάζεται άμεσα μια νέα αντίληψη για τον δημόσιο χώρο και τις μετακινήσεις. Χρειάζεται ολοκληρωμένες κυκλοφοριακές μελέτες, σύγχρονες διαβάσεις, ασφαλή πεζοδρόμια, επαρκή φωτισμό, αυστηρούς ελέγχους και συνεχή συντήρηση του οδικού δικτύου. Χρειάζεται επίσης ενημέρωση και καλλιέργεια οδικής συνείδησης στους πολίτες, ώστε η
ασφάλεια να γίνει συλλογική υπόθεση και όχι ατομική ευθύνη του καθενός
απέναντι στον κίνδυνο.
Το ζητούμενο πλέον δεν είναι απλώς να διαπιστώνουμε τα προβλήματα. Το ζητούμενο είναι να αποφασίσουμε αν θα συνεχίσουμε να συμβιώνουμε με αυτά ή αν θα διεκδικήσουμε έναν Δήμο όπου η μετακίνηση δεν θα αποτελεί καθημερινή δοκιμασία επιβίωσης…